Siyasi iqtisadi dalğalanmalar teorisi, iqtisadi
siyasətin qərarları və siyasi hadisələr arasındakı qarşılıqlı münasibəti ələ
alır. Teorinin ən önəmli yanı, iqtisadi dalğalanmaların siyasi seçimlərin
zamanının yaxınlaşdığını xəbər vermiş olmasıdır. Yani, seçkilərin yaxınlaşması
inflyasiya və işsizlik kimi iqtisadi dəyişkənlərdə hiss ediləcək qədər
oynamalara səbəb olur. Bu oynaqlıqların hansı yöndə olacağı və nə şəkildə bir dəyişikliyin
seçimlərə (parlament,prezident) hansı istiqamətdə nə şəkildə təsir edəcəyi
siyasi iqtisadçıların qərarları ilə tənzimlənilməyə çalışılır. Bu siyasi
iqtisadçılar seçicilərin qərarlarına onların gündəlik yaşam tərzlərinə təmas edərək
çox hallarda xalqın qərarının dəyişməsində müvəffəqiyyət qazanmış olurlar. Başlıca
dəyişkənlər isə inflyasiya, işsizlik və ya da bu ikisinin fərqli birləşmələrini
ifadə edən müdaxilələrdir. Qısacası iqtidar seçimlərə yaxınlaşdıqca öz iqtisadi
siyasətini xalqın qısa zaman dilimində məmnun edilməsi və bəlkə də bir az da
onlara pisikoloji oyun olyanayaraq öz mənafeyini güdməyə başlar. Bu siyasətlə
bağlı Alternatif Qərarlar qrafiklə aşağıdakı kimi açıqlana bilər.
Bildiyimiz
kimi uzun dönəmli PHİLLİPS əyrisi inflyasiya ilə işsizlik arasında tərs yönlü
bir əlaqə mövcuddur. Yəni, işsizliyin azalması uzun dönəmdə gəlirlərin
artmasına və bu da təlabatı artıracağından inflyasiyanın yüksəlməsinə səbəb
olacaqdır. Yuxarıdakı qrafikdə iqtisadiyyatın hər hansı bir səbəbdən dolayı
yüksək inflyasiya və yüksək işsizlikyi təmsil edən “A” nöqtəsində olduğunu qəbul
edək. Məqsəd isə daha az bir inflyasiya və təbii işsizliyi təmsil edən “B” nöqdəsinə
çatmaqdır. Burada iqtisadiyyatın təbii işsizlik faizi olan “B” yə qayıda bilməsi
üçün iki yol vardır. Bunlardan biri şəkilin üst qismindəki, yəni “A” nöqtəsindən
ilk əvvəl yuxarı doğru hərəkət edən iqtisadi siyasətdir ki, bu zaman işsizlik
sürətli bir şəkildə azalmağa davam edir, amma ilk əvvəl isə inflyasiya da yüksələcəkdir.
Yəni, inflyasiya yalnızca uzun zaman dilimində enməyə başlayacaqdır. Ikinci bir
yol isə şəkilin alt hissəsini təmsil edən iqtisadi qərardır. Bu qərarda
inflyasiya görüldüyü kimi elə ilk başdan sürətlə azalmağa davam etməkdədir,
amma buna qarşılıq işsizlik çox yavaş olaraq azalmaqdadır. Praktikada inflyasiyanı
azaltmada qıbul ediləcək qərarın zamanından və digər bir çox qərarlardan aslı
olaraq iki fərqli yol izlənilməkdədirş bunlardan biri tədirici, yəni,
inflyasiya rəqəmlərini kiçik azalışlarla uzun zaman dilimində istənilən səviyyəyə
çatdıtmaq, digəri isə “şok edici” yoldur ki, bu yolla inflyasiya bir müdaxildəd
böyük miqdarda azaldılmağa çalışılır. Bu stratejilərdən hansına baş vurulacağı
mövcud vəziyyətdən, xalqın münasibətindəm v.s dan aslı olaraq dəyişəcəkdir.
Yuxarıdakı qrafikdə şəklin üst hissəsi “tədrici” alt hissəsi isə “şok edici”
inflyasiyanı azaltma siyasətinə uyğundur.
Bəs bu qərarlarda doğru zamanda doğru
stratejini həyata keçirmək nə üçün vacibdir ?
Seçkilərə yaxınlaşdıqca maksimum səs toplamaq istəyən
siyasi partiya xüsusi ilə seçim ərəfəsində ölkə iqtisadiyyatını istənilən vəziyyətə
gətirmək üçün mübarizə aparır. Yəni, inflyasiya və işsizlik yüksək səviyyədə
olmamalı və mümkündürsə azaldılmalıdır. Amma burada ortaya çıxan başçıca çətinlik,
zaman diliminin bəzən düzgün istifadə edilməməsi ya da bu yolda ortaya çıxan çətinliklərdir.
Qısacası seçkilərə az qalmış iqtisadi siyasətçilər əllərində olan zaman
dilimindən lazımınca istifadə edərək maksimum nəticə əldə etmək istəyəcəklər. Bəs
bunun üçün nə edəcəklər ?
Haqqında
bəhs etdiimiz teorinin bu suala cavabı, praktikada iktidarın başlanğıcda
daraldıcı siyasətlə işsizliyi yüksəltmək və inflyasiyanı azaltmaq marağında
olduqlarını deyir. Əgər biri bu siyasəti qınamağa çalışdığı zaman isə, işsizliyin
əvvəlki iqtidardan qaynaqlandığı ortaya altılır. Seçkilərə az qalmış isə canlandırıcı
iqtisadi siyasətdən istifadə edilir və işsizlik azaldılaraq xalqın rəğbəti
qazanılmış olur. Digət tərəfdə işsizlik azalsa da hələ də qısa bir zamada təbii
işsizlik faizinin üzərində bir işsizlik olduğu üçün inflyasiya şiddətli bir şəkildə
yüksəlməyəcəkdir.
Sən saydığını say, gör fələk nə sayır.
Ancaq iqtidarın bu siyasəti hər zaman onun üzünü
güldürməyəcəkdir. Xalqın rəğbətini qazamnaq üçün iqtisadi canlanmanı seçkilərə
bir neçə ay qalmış həyata keçirən iqtidar, ara seçkilərdə (bələdiyyə,
parlament) səs itirəcəkdir. Digər tərəfdən iqtidar sırf siyasi partiyasını
düşünüb xalqı uzun müddət çətin vəziyyətdə saxlayacaq qədər gücə də sahib
deyil. Çünki, müasir dövlətlər ölkədə tək hegemon güc deyillər. Ən azından əksər
ölkələrdə müstəqil Mərkəz Bankları vardır ki, bu da iqtidarın istənilən nəticəni
almasına və iqtisadiyyatı istədiyi kimi idarə etməsinə meneə olacaqdır. Bir
başqa amil də, hər an qonşu ölkələrdə ya da başqa bir hegemon dövlətlərdə
ortaya çıxabiləcək böhran qorxusudur. Sürətlə bütün dünyaya yayılna iqtisadi
daralma iqtidarın siyasətinə mənfi təsir göstərə bilər.


0 comments:
Yorum Gönder