Amerikan
İqtisadçı Edvard L. Qlaeser 12.08.1999
cu il tarixli The Wall Street Jurnalında nəşr edilmiş “Yoxsul yerlərə yox,
yoxsul insanlara yardım etmək lazımdır” başlıqlı məqaləsi ilə prezident
Klintonun “Yeni Bazar”adlı altı şəhərdə yoxlulluğu azaldmağa yönəldilmiş
programına qarşı çıxmışdır. Yazara görə Prezident Klintonun həyata keçirməyə
çalışdığı bu program kifaət qədər qüsurludur və bu program ancaq bir neçə
kasıba kömək edə biləcək. Ona görə program iqtisadiyyatın ilkin iqtisadi
qaydasını pozur və program ərazilərə deyil, insanlara yardım üçün nəzərdə
tutulmalıdır.
Məsələyə fikir versək görərik ki, həqiqətən
də yoxsulluqla mübarizə adı altında yoxsul ərazilərə dövlət yardımları bəzən nətic
vermir, çox vaxt isə qismən nəticə verir. Məsələn ərazilərlə əlaqəli nəzərdə
tutulmuş proqramlarla bağlı problem bu programlardan nəzərdə tutulan ya da
kasıb ərazərin sifətini öz üzərində daşıyan, kasıb bölgələri kasıb edən əhalidən
çox, həmin ərazilərdəki mülkiyyət sahiblərinin
bu yardımlardan qeyri-münasib şəkildə faydalanmasıdır. Məsələn, hökumət yoxsul ərazilərə
investisiya qoyan firmalara vergi imtiyazı təklif edərsə, bu halda firmalar əmlak
dəyərlərini və icarə haqlarını yüksəltməklə həmin ərazilərə yerləşəcəklər. Ya
da, dövlət həyata keçirmiş olduğu hər hansı bir inkişaf programı ilə inşaatla əlaqəli
bir şirkəti dəstəkləməsi orada yaşayan yoxsul əhali üçün heç də vacib olmayan,
tələbsiz təklifləri ortaya çıxaracaqdır. Çünki, göz qamaşdıran mədəniyyət
ocaqları, müasir standardlara cavab verən əyləncə məkanları, bahalı yeməkxanalar
v.s. kasıb əhalinin etiyacı olmayacaq ya da süni yaradılmış bu etiyac uzun müddət
tələblə dəstəklənə bilməyəcəkdir. Nəticədə bu əyləncə məkanlarından yenə də
imkanlı şəxslər faydalanacaq və yenə də bu əyləncə mərkəzlərindən əldə edilən gəlirlər
dövlətin vermiş olduğu yardımlarla əvvəlkindən də daha qazanc verici şəkildə
sahibkarlara gedəcəkdir. Digər bir tərfdən də bu subsidiyalar hər nə qədər
potansiyal iş yeri demək olsa da kasıb və eyni zamanda təhsil imkanları tərəfdən
də o qədər yaxşı vəziyyətdə olmayan əhalinin böyük bir hissəsi bu yeni və müasir
tipli iş yerlərində iş tapmaqda da çətinlik çəkəcəklər. Yəni, dövətin
subsidiyalarla xərcləmiş olduğu miqdarın kasıb əhaliyə deyil, kasıb ərazilərə
yönləndirilməsi subsidiyaların çiyin təsirini azaldacaqdır.
Başqa
ortaya çıxabiləcək bir amil də, dövlət tərəfindən bu şəkildə ayrılmış
subsidiyalar ərazilərdə süni, gözəllilərin salınmasına gətirib çıxara biləcəkdir
ki, bu da ərazini bahalı turizm bölgəsinə çevirəcəkdir. Çünki, əksər hallarda
suni olaraq sonradan salınmış turistik bölgələr yanlızca bahalı turizmi inkişaf
etdirir ki, bu da kasıb əhalisi olan yerli xalqı günü gündən yüksələn qiymətlərlə
daha da təhdid edəcəkdir.
Yoxsulluğun azaldılmasında Edvard
Qleaser kimi mən də belə düşünürəm ki, ən yaxşı yol əraziyə deyil əhaliyə
yardımların edilməsidir. Bunlara gəlir vergilrində endirimlərin edilməsi, yerli
əhalinin istehlak və iş tələbinə uyğun istehsal yerlərinin açılması, azgəlirli
ailələrin çoxmənzilli binalarla güzəştli şərtlərlə təmin edilməsi aid edilə bilər.
Elgün ORUCLU


0 comments:
Yorum Gönder