Çağdaş mənada bir fəlsəfə
ya da bir hərakat olan Feminizmin tarixi kökü, qadının təhsil alma haqqını və
xüsusi ilə də cinsiyyət bərabərliyini müdafiə edən Lady Mary
Worley Montagu və Marquis de
Condorcet kimi azad düşüncələrin də içində yer aldığı aydınlanma dönəminə qədər
uzanmaqdadır. Bu mənada qadınlar üçün ilk toplu şəkildə elmi birləşmə
Hollandiyada (Middelburg) 1785 ili tarixində olmuşdur. İngilis qadın yazıçı, Mary Wollstonecraft feminist olaraq
adlandırılabiləcəyımız ‘A Vindication
of the Rights of Woman’ (Qadın Haqlarının Müdafiəsi) adlı əsəri bu səpkidə ilk
yazılardandır. Daha sonrakı zamanlarda qadınlara ədalətsiz davranıldığına dair
inanc artdıqca Feminizm bir hərakat halına gəlmişdir. Hərakata ‘Feminisme’
adını verən şəxs sosyalist Charles Fourierdir (1837).
Qadın
haqları ilə əlaqəli ilk toplantı isə New York, Seneca Falls da 1848 ci ildə baş tutmuşdur. 1869 cu ildə isə bu sahədə böyük səs
salmış John Stuart Millin ‘The Subjection of Women’ (Qadınların Kölələşdirilməsi) kitabı işıq üzü görmüşdür.
Bəhs edilən kitabda Mill ‘bir cinsin digər cinsinin üzərındəki hakimiyyətinin yanlış və insanlığın inkişafının önündəki
ən böyük əngəl olduğu’nu dilə gətirmişdir.
18 ci yüz ildə isə bir başqa yazar, Fransız yazar, Gouges İnsan Haqları olaraq görünən “Kişi
Haqlarının on yeddi maddəsinin qadınlara da şamil edilməsini önə sürmüşdür. O
eyni zamanda “Egər qadının edama məhkum olma haqqı varsa, tribunadan izləmə
haqqı da olmalıdır” demişdir.
19 cu yüz illik isə daha çox Feminist Dalğalarla yadda
qalmışdır. Belə ki Avropa, ABŞ və Avstraliyada feminizm və xüsusi ilə də qadın
haqları ilə əlaqəli etiraz dalğaları artmışdır. Bu etirazlara səbəb olan amillər
isə, qadınların da kişilər kimi geniş siyasi haqlara sahib olma, eyni iş üçün
kişilərlə bərabər maaş alma və qadınların da sərbəst olaraq universitetlərdə təhsil
alma istəklərindən ortaya çıxmışdır. Bu etirazlar bir çox ölkədə istənilən nəticələri
verdi. Almaniya və SSR də 1917 - 1918 illərində qadınlara seçim haqqı verildi.
Daha sonra isə Amerikada və Böyük Britaniyada qadınların şücaətinə görə bu
haqlar onlara hədiyyə edildi. Fransa, İtaliya kimi bəzi avropa ölkələrində isə
bu bir az gec, yani ikinci dünya müharibəsindən sonra verilmişdir. Azərbaycan
isə Şərqdə qadınlara ilk olaraq seçmə haqqını verən ölkədir.
Bu və bənzəri durumlar ya da etiraz dalğaları qadınların iş
həyatına qatılmalarını artırsa da tarixdəki bəzi hadisələr vəziyyəti yenidən dəyişdirmişdir.
Bunlardan biri 1929 dünya iqtisadi böhranı olmuşdur ki, bu böhran sonrasında
ilk işdən çıxarılan qruplar qadınlar olmuşdur. Diğər tərəfdən də Alman faşizmi
dövründə də qadınların təhsil alması və iş həyatına qatılmaları çərçivələndirilmişdir.
Bir başqa vəziyyət isə ikinci dünya müharibəsi dövrü idi ki, bu dövürdə kişilərin
müharibəyə getməsindən dolayı qadınlara iş həyatında təlabat artsa da bu
yalnızca müharibə bitənədək belə olmuşdur. Daha sonra qadınlar yenə də “qadın və
ana olma” vəzifələrinə geri qayıtmışlar.
Günümüzdə Feminizim Ekofeminizm, Seksfeminizm, İslamçı
Feminizm, Marksist Feminizm, Fransız Feminizm, Radikal Feminizm, Sosyalist
Feminizm, Pop Feminizm kimi bir sıra alt başlıqlara da ayılmaqdadır.
Statistik məlumatlar
günümüzdədə ölkələrdən aslı
olmayaraq iş hyatında qadınların eyni iş üçün kişilərdən daha az maaş aldığını ortaya
qoymaqdadır.
Elgün
ORUCLU


0 comments:
Yorum Gönder